Tezgâha ilk ne zaman oturdunuz?
On üç yaşındaydım, 1985 baharı. Hamdi Usta ilk hafta elime yalnız eğe verdi; pirinç bir levhayı dümdüz edene kadar taşa dokundurmadı. Bugün çırağa ben de aynı levhayı veriyorum.
Bir taşı “dinlemek” ne demek?
Her taşın bir kuşağı, bir de huyu vardır. Lup altında önce iç izlerine bakarım; tırnağı hangi noktaya basacağımı o izler söyler. Yanlış yere basılan tırnak, yıllar sonra taşı çatlatabilir.
Mıhlama günü müşteri de gelebiliyor.
Gelebilir, en sevdiğim gün de odur. Mikroskobun ekranından taşın yuvasına oturduğu anı birlikte izleriz. Çoğu kişi o an konuşmayı bırakır.
Kırk bir yılda değişmeyen ne?
Işık. Sabah dokuzda pencereden düşen ışıkla taşın rengine bakarız; lamba ne kadar iyi olursa olsun son kararı gün ışığı verir. Hamdi Usta’nın sözü de değişmedi: iş yaşasın.
Ali Rıza Kaplan Baş mıhlayıcı, 41 yıl