Kuzguncuk’ta bir nişan

Erguvan, beyaz lale ve keten: bahar ışığında sade, uzun bir öğle sofrası.

Duru ve Ali’nin aileleri farklı şehirlerden geliyordu ve nişan, iki ailenin ilk kez bir arada olacağı gündü. Bu yüzden törensel bir salon yerine bir köşkün bahçesinde uzun bir öğle sofrası kurmayı önerdik.

Masaların başını değil ortasını iki aileye ayırdık; böylece büyükler karşılıklı oturdu ve sohbet kendiliğinden başladı. Yüzükler, Duru’nun anneannesinden kalan gümüş bir tepside takıldı.